பயம், பதட்டம் எங்கிருந்து வருகிறது? மனசு உருவாக்கும் கதையை புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

பயம், பதட்டம் – நம்ம மனசு உருவாக்குற கதையா?

இந்த பதிவில் உள்ள பகுதிகள்

நம்ம எல்லாரும் வாழ்க்கையில எப்பவாவது பயப்பட்றோம். சில நேரம் காரணமே இல்லாம மனசு பதற ஆரம்பிக்கும். ராத்திரி திடீர்னு ஒரு போன் கால் வந்தா, “என்ன ஆச்சு?”ன்னு நெஞ்சு திக்குன்னு அடிக்கும். ஆபீஸ்ல இருந்து ஒரு மெயில் வந்தா, “ஏதாவது பிரச்சனையா?”ன்னு மனசு ஓடும்.

இந்த பயம் உண்மையிலேயே அந்த சூழ்நிலையால வருதா? இல்ல, அதைப் பற்றி நம்ம மனசு நினைக்குறதால வருதா?

இதுக்குத்தான் டோலே ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை சொல்றார்.

பயம் எங்கிருந்து வருது?

பெரும்பாலான பயம் நிகழ்காலத்தில இருந்து வருது இல்ல. அது எதிர்காலத்தைப் பற்றி நம்ம மனசு உருவாக்குற கற்பனைகள்ல இருந்து வருது.

“என்ன ஆகுமோ?”, “நான் இதை சமாளிக்க முடியாதா?”, “எதிர்காலம் சரியா இருக்குமா?” இந்த மாதிரி கேள்விகள் எல்லாம் நடக்காத விஷயங்கள். ஆனா மனசு அவை நடக்குற மாதிரி கற்பனை பண்ணிடுது. அதனால உடம்பும் உண்மையான ஆபத்து வந்த மாதிரி பயப்படுது.

உண்மையில எந்த ஆபத்தும் இல்ல. ஆனா எண்ணமே ஆபத்தா மாறிடுது.

வாழ்க்கை வேறு, வாழ்க்கை நிலைமை வேறு

டோலே சொல்லுற மிக முக்கியமான விஷயம் இதுதான்.

வாழ்க்கைன்னா இந்த நொடி. இப்போ நீங்க மூச்சு விடுறது. இந்த வரிகளை படிக்குறது. உங்க உடம்பு இங்க இருக்குறது.

வாழ்க்கை நிலைமைன்னா வேலை, பண பிரச்சனை, உறவு சிக்கல், கடன், எதிர்கால பயம். இது எல்லாம் மனசுக்குள்ள ஓடுற ஒரு கதை.

நாம என்ன பண்றோம்னா, இந்த கதையையே வாழ்க்கைன்னு நினைச்சுடுறோம். அதனால இந்த நொடியில இருக்குற அமைதியை கவனிக்க மறந்துடுறோம்.

இந்த நொடியில எப்படி நிம்மதியா இருக்கலாம்?

டோலே சொல்லுற வழி ரொம்ப எளிது.

மனசில இருந்து உடம்புக்குத் திரும்புங்க.

சுத்தி இருக்குற சத்தங்களை கேளுங்க. காற்றை உணருங்க. உங்க கால்கள் தரையில படுறதை கவனிங்க. கையில இருக்குற பொருளை தொட்டு உணருங்க.

நீங்க இதை செய்யும் போது, மனசு எதிர்காலத்துக்கு ஓட முடியாது. ஏன்னா அது இப்போ நடக்குறதை கவனிக்க ஆரம்பிச்சிடும்.

பயம் ரொம்ப அதிகமா இருந்தா?

சில நேரம் பயம், துக்கம், பதட்டம் ரொம்ப ஆழமா இருக்கும். அப்போ “அதை போக்கணும்”ன்னு போராட வேண்டாம்.

அதுக்கு பதிலா, அந்த உணர்வை மெதுவா கவனிங்க.

உடம்புல எங்க உணரப்படுது? மார்புல பாரமா? வயித்துல கலக்கமா?

எந்த பெயரும் வைக்காதீங்க. நல்லது அல்லது கெட்டதுன்னு தீர்ப்பும் சொல்லாதீங்க. அது எப்படி இருக்குன்னு மட்டும் கவனிங்க.

கவனிக்க ஆரம்பிச்சதும், அந்த உணர்வு மெதுவா தளர ஆரம்பிக்கும்.

ஏற்றுக்கொள்ளுதல்னா தோல்வியா?

இல்ல.

ஏற்றுக்கொள்ளுதல்னா “இப்போ இதுதான் நிலைமை”ன்னு ஒப்புக்கொள்வது. அதை எதிர்த்து மனசுக்குள்ள சண்டை போடாம இருக்குறது.

அப்படி ஏத்துக்கிட்டா, மனசு கொஞ்சம் அமைதியா ஆகும். அந்த அமைதியிலிருந்து தான் அடுத்து என்ன செய்யலாம் என்ற தெளிவு வரும்.

ஒரு முக்கியமான உண்மை

நம்ம வாழ்க்கையில நாம “என் வாழ்க்கையை கெடுக்குற விஷயம்”ன்னு நினைக்குற ஒன்று, ஒருவேளை நம்மை விழிக்க வைக்க வரிருக்கலாம்.

அது நம்ம எதிரி இல்ல. ஒரு ஆசிரியரா இருக்கலாம்.

கடைசியா ஒரு சின்ன கேள்வி

உங்க வாழ்க்கையில “இதை நான் மாற்றவே முடியாது”ன்னு நினைக்குற விஷயம் எது?

ஒருவேளை அதை எதிர்க்காம, அது அப்படியே இருக்க அனுமதிச்சா, அதிலிருந்து நீங்க என்ன கற்றுக்கொள்ள முடியும்?

இந்த கேள்வியோட சில நிமிடம் அமைதியா உட்கார்ந்து பாருங்க.

அந்த அமைதியிலேயே ஒரு சின்ன விடுதலை ஆரம்பிக்கலாம்.

குறிப்பு: இது தத்துவ உரை இல்ல. ஒரு மெதுவான சிந்தனை பயணம். நீங்க தயாரா இருக்கும்போது மட்டும் இதை உள்ளே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.